Krahasimi mes fëmijëve në familje, si “bëhu si vëllai” apo “shiko motrën sa mirë ia del”, mund të duket i padëmshëm, por shpesh ka ndikim më të thellë sesa mendohet.
Sipas një analize mbi sjelljen prindërore, fëmijët nuk lindin në rivalitet, por mund të krijojnë ndjenjë konkurrence kur krahasohen vazhdimisht me njëri-tjetrin.
Kjo bën që njëri fëmijë të ndihet gjithmonë në presion për të qenë “i përsosur”, ndërsa tjetri të humbasë besimin tek vetja dhe të mendojë se nuk është mjaftueshëm i aftë apo i dashur.
Problemi nuk prek vetëm fëmijën që konsiderohet “më i dobët”. Edhe ai që shihet si “shembull i mirë” mund të përjetojë ankth dhe frikë nga gabimet, pasi ndien se vlera e tij varet vetëm nga performanca.
Ekspertët e zhvillimit të fëmijëve vënë në dukje se këto krahasime ndikojnë edhe në marrëdhënien prind–fëmijë, duke ulur komunikimin dhe duke rritur pasigurinë emocionale.
Fëmijët mund të fillojnë të fshehin ndjenjat ose vështirësitë e tyre, duke mos e parë shtëpinë si një hapësirë të sigurt.
Sipas tyre, mënyra më e shëndetshme e edukimit është inkurajimi individual, ku çdo fëmijë vlerësohet për përpjekjet dhe veçantinë e tij, pa u krahasuar me të tjerët. Kjo ndihmon në ndërtimin e vetëbesimit dhe në krijimin e marrëdhënieve më të shëndetshme brenda familjes.
