“Ka një shans që të jem përsëri unë,” tha Denni Xhepa të mërkurën. Kjo shpresë u bë realitet dje: skiatori 22-vjeçar, i lindur në Pinerolo (nga prindër shqiptarë) dhe i rritur në Sestriere, ishte përsëri flamurmbajtësi i Shqipërisë në ceremoninë e hapjes së Olimpiadës. Në Lojërat Olimpike Milano-Cortina 2026, ai do të përsërisë përvojën që pati në Pekin 2022, kur, 18 vjeç, ishte i vetmi atlet nga “Toka e Shqiponjave” në ceremoninë e hapjes në një stadium të heshtur, të mbyllur për shkak të Covid.
“Ishte diçka e paharrueshme,” kujton ai në një intervistë për “Corriere.it”, “edhe nëse gjithçka ishte e mbytur. Këtë herë do të jetë ndryshe, më e lirë, më reale. Fillimisht, mendova të parakaloja në stadiumin San Siro, ku nuk kam qenë kurrë, meqë ra fjala. Në vend të kësaj, do të jem flamurmbajtësi në ceremoninë e hapjes në Livigno. Rijetimi i emocioneve të Lojërave, këtë herë kaq afër shtëpisë, do të jetë madhështor: i çmendur.”
Xhepa do të garojë si në slalom gjigant më 14 shkurt ashtu edhe në slalom më 16 shkurt. Ambiciet e tij mbeten modeste, me këmbët e ngulura fort në dëborë: “Nëse argëtohem, rezultatet vijnë gjithmonë. Nuk kam vendosur një qëllim specifik. Dua të jap gjithçka nga vetja dhe të konkurroj me ata që fitojnë Kupën e Botës.” Këtë herë, ekspedita e Shqipërisë nuk do të jetë solo. Gjithashtu në ekip është Lara Colturi, me origjinë nga Val di Susa, si ai, dhe një flamurmbajtëse si ai: vajza e Daniela Ceccarelli, e cila ndjek hapat e të atit, do të marshojë me flamurin kuq e zi në Cortina d’Ampezzo.
Nën dy kullat që simbolizojnë Sestrieren shtrihet një komunitet i madh shqiptar: “Babai im mbërriti në Itali tridhjetë vjet më parë me një varkë, disa vjet pas zbarkimeve masive në portin e Barit. Disa familje janë larguar së fundmi nga Sestriere për të jetuar diku tjetër, disa në Pinerolo. Por ne padyshim nuk jemi të vetmit në Colle.”
Kuriozitet apo shenjë fati: flamuri shqiptar paraqet një shqiponjë, njësoj si flamuri i Klubit të Skive Sestriere ku Denni u rrit. “Kjo paralele është pothuajse surreale.” Denni mësoi shqipen në shtëpi dhe flet italisht me vëllanë e tij Sildi, tani gjaku i jetës së kafenesë së shkollës, një skiator dhe një pikë referimi gjatë stërvitjes. Babai i tij, Hajeerdin, është punëtor ndërtimi dhe ka shumë të ngjarë të jetë në tribuna me nënën e tij Silvana – një ish-kuzhiniere, tani kujdestare – në Lojëra.
Nëse do të përballej përsëri me atë djalë nga Shkolla e Mesme Sportive Oulx që ëndërronte përsëri për Pekinin, Xhepa nuk do të kishte dyshime: “Do t’i thoja të vazhdonte të besonte. Sapo kemi filluar. Lojërat e mia të dyta Olimpike po vijnë, por nuk duhet të mbështetesh kurrë te dafinat.” Denni është një djalë i veçantë, si slalomi i tij i dashur. Dhe historia e tij, kthesë pas kthese, vazhdon të të befasojë.
