Gratë më të reja i konsiderojnë burrat me mjekër më pak tërheqës sesa gratë më të moshuara 

Një studim i ri sugjeron që mosha dhe statusi riprodhues i një gruaje mund të ndikojnë në preferencat e saj për tiparet fizike mashkullore.

Studimi tregon se gratë pas menopauzës i perceptojnë disa karakteristika mashkullore, siç janë forma e trupit dhe tiparet e fytyrës, ndryshe nga gratë që janë ende në vitet e tyre riprodhuese. Këto gjetje ofrojnë prova se ndryshimet biologjike të lidhura me menopauzën mund të ndryshojnë kriteret që gratë përdorin për të vlerësuar partnerët potencialë.

Shkencëtarët kanë njohur që tiparet fizike veprojnë si sinjale të fuqishme biologjike në komunikimin njerëzor. Karakteristikat sekondare seksuale janë tipare që shfaqen gjatë pubertetit dhe dallojnë vizualisht burrat nga gratë. Këto përfshijnë tipare të tilla si shpatullat e gjera, qimet e fytyrës, përkufizimi i nofullës dhe masa muskulore. Psikologjia evolucionare sugjeron që këto tipare shërbejnë si tregues të shëndetit dhe cilësisë gjenetike.

Për shembull, një fizik muskulor ose një nofull e fortë shpesh sinjalizon nivele të larta të testosteronit dhe forcë fizike. Gratë në moshë riprodhuese zakonisht i japin përparësi këtyre shënuesve sepse ato nënkuptojnë se një partner potencial posedon “gjene të mira” që mund t’u kalohen pasardhësve.

Megjithatë, studiuesit historikisht e kanë përqendruar pjesën më të madhe të vëmendjes së tyre në preferencat e grave të reja. Më pak dihet se si këto preferenca mund të ndryshojnë ndërsa gratë plaken dhe humbasin aftësinë e tyre riprodhuese.

Tranzicioni biologjik i menopauzës përfshin ndryshime të rëndësishme hormonale, duke përfshirë një ulje të niveleve të estrogjenit.

Ky ndryshim hormonal mund të korrespondojë me një ndryshim në strategjitë e çiftëzimit.

“Hipoteza e Gjyshes” propozon që gratë e moshuara ta zhvendosin fokusin e tyre nga riprodhimi në investimin në linjën e tyre ekzistuese familjare. Si pasojë, ato mund të mos i japin më përparësi tipareve me testosteron të lartë, të cilat mund të shoqërohen me agresion ose çiftëzim afatshkurtër. Studimi u publikua në Adaptive Human Behavior and Physiology.