Një ngjarje tronditëse në SHBA ka përfunduar në gjykatë, ku një grua 57-vjeçare akuzohet se mbajti të izoluar djalin e bashkëshortit të saj për më shumë se 20 vjet, duke e privuar nga ushqimi, kujdesi mjekësor dhe kushtet bazë të jetesës.

34-vjeçari u shpëtua më 17 shkurt 2025, pasi i vuri zjarrin shtëpisë ku jetonte. Ai u tha autoriteteve se zjarri ishte e vetmja mënyrë për të fituar lirinë.

“Doja lirinë time”, deklaroi ai para policisë, duke shpjeguar se përdori letër printeri, dezinfektues duarsh dhe një çakmak për të ndezur flakët.

Sipas dëshmisë së tij, ai mbahej i mbyllur në një dhomë prej vetëm 6.7 metrash katrorë për 22 deri në 24 orë në ditë. Ai tha se e kuptonte se në cilin vit ndodhej vetëm duke dëgjuar radion. Kur u gjet, dhoma ishte e mbuluar me papastërti.

Sipas hetuesve, 34-vjeçari, i identifikuar vetëm me inicialin “S”, ishte 1.68 metra i gjatë dhe peshonte vetëm 34 kilogramë.

Policia deklaroi se ai ishte mbajtur rob për më shumë se dy dekada, duke iu nënshtruar urisë, abuzimit të vazhdueshëm, neglizhencës së rëndë dhe trajtimit çnjerëzor.

Ai tha se zakonisht ushqehej me një ose dy sanduiçe në ditë, ndërsa në disa raste detyrohej të hante mbetje ushqimore nga koshat e plehrave dhe të pinte ujë nga tualeti për të mbijetuar.

Pas vdekjes së babait të tij biologjik në vitin 2024, ai pretendon se izolimi u bë edhe më i rëndë. Sipas tij, kërcënimet për ta lënë pa ushqim ose për ta izoluar edhe më gjatë e penguan të kërkonte ndihmë.

34-vjeçari u tha hetuesve se kalonte ditët duke numëruar makinat që kalonin në rrugë ose duke dëgjuar radion. Ai priste vetë flokët, nuk ishte larë prej vitesh dhe nuk kishte shkuar kurrë te dentisti.

Për nevojat fiziologjike përdorte gazeta dhe shishe plastike, ndërsa kishte improvizuar një sistem për largimin e urinës përmes dritares.

Ai deklaroi gjithashtu se babai dhe dy motrat ishin në dijeni të situatës, por nuk ndërhynë. Kur në shtëpi vinin vizitorë, ai kërcënohej të mos fliste.

“Më mbajtën të fshehur gjithë jetën time”, u tha ai hetuesve.

Sipas autoriteteve, familja ishte denoncuar për herë të parë në vitin 2005, pasi shkolla e djalit ngriti shqetësime për gjendjen e tij.

Drejtori i shkollës fillore ku ai mësonte, Tom Panone, deklaroi se stafi kishte vënë re që fëmija ishte tepër i dobët dhe shpesh vidhte ushqim ose hante nga koshat e plehrave.

“E dinim se diçka ishte tmerrësisht e gabuar. E raportuam, por nuk u ndërmor asgjë”, tha ai.

Prokurorët e kanë krahasuar gjendjen e 34-vjeçarit me atë të një të mbijetuari të kampit të përqendrimit të Aushvicit, duke theksuar se trajtimi ndaj tij ishte ekstremisht çnjerëzor.

57-vjeçarja Kimberly Sullivan i ka mohuar të gjitha akuzat. Avokati i saj, Ioannis Kaloidis, i ka cilësuar pretendimet “skandaloze” dhe “të pavërteta”, duke deklaruar se klientja e tij nuk do të pranojë marrëveshjen për pranimin e fajësisë.

Çështja pritet të shqyrtohet sërish në gjykatë më 4 shtator. Nëse shpallet fajtore, Sullivan mund të përballet me një dënim të rëndë me burg.