Një grua, një biçikletë, 3,500 kilometra, 10 shtete dhe një qëllim i realizuar. 34-vjeçarja Marilena Karantinini nisi në korrik një udhëtim të vetëm me biçikletë nga Danimarka drejt Greqisë, duke përshkuar në 52 ditë një rrugë të gjatë dhe plot aventura. Ajo kaloi nëpër Danimarkë, Gjermani, Republikën Çeke, Austri, Hungari, Slloveni, Kroaci, Mal të Zi, Shqipëri dhe Greqi, përpara se të mbërrinte në destinacionin e saj, Litochoros. Gjatë gjithë udhëtimit, Marilena nuk përdori asnjë mjet tjetër transporti, përveç trageteve në dy raste të nevojshme: nga Danimarka në Gjermani dhe nga Shqipëria në Korfuz.

E lindur në Selanik dhe me origjinë nga Trikala, Imathia dhe Ptolemaida, Marilena e konsideron Litochoron “fshatin e saj”, pasi ka kaluar aty shumë prej verave të jetës. Ajo është rritur kryesisht në Britaninë e Madhe dhe aktualisht jeton në Danimarkë. Ideja për këtë udhëtim lindi pothuajse rastësisht. “Thashë: ‘Këtë vit do të shkoj në Litochoro me biçikletë’, sepse kisha bërë disa udhëtime të shkurtra ditore me të. Por doja diçka që do të zgjaste më shumë. Në një moment takova njerëz që kishin bërë udhëtime të gjata me biçikletë dhe fillova të besoja se ndoshta mund të bëhej realitet”, ka treguar ajo për Agjencinë e Lajmeve Athina-Maqedonase.

Udhëtimi ishte edhe një dhuratë për veten pas përfundimit të studimeve. Deri dy vite më parë, Marilena punonte në një kompani marketingu në Londër, por vendosi të ndryshojë drejtim dhe të trajnohej për t’u bërë guidë dhe instruktore natyre. Shkollimin e kreu në Danimarkë, ndërsa trajnimi zhvillohej në Suedi dhe Norvegji. Paralelisht, ajo punonte si mësuese noti për fëmijë të moshës nga zero deri në tetë vjeç. Për udhëtimin, Marilena mori me vete rreth 40 kilogramë pajisje. Në katër çanta kishte rroba, ujë, ushqime, një tenxhere të vogël, karburant, pajisje të ndihmës së shpejtë dhe mjete për riparimin e biçikletës.

Me vete kishte edhe një hamak, i cili u bë vendi ku kaloi shumicën e netëve. “Fjeta pothuajse gjatë gjithë udhëtimit në një hamak, të cilin e ngrita në pyll. Ndonjëherë bëja kamping dhe ndonjëherë qëndroja në oborret e shtëpive, të cilat i gjeta përmes aplikacioneve dhe faqeve të ndryshme”, ka treguar 34-vjeçarja. Në Gjermani dhe Republikën Çeke ajo shfrytëzoi shpesh mundësinë për të qëndruar në oborret e banorëve vendas, ndërsa në qytetet e mëdha zgjidhte hostele për të pushuar, bërë dush dhe larë rrobat. Itinerari nuk ishte planifikuar në detaje. Përveç një ndalese në Rijekë të Kroacisë, ku do të takonte disa miq, Marilena vendoste çdo mëngjes se ku do të ishte ndalesa e radhës. Ajo përshkonte zakonisht 80 deri në 120 kilometra në ditë.

Udhëtimi nuk kaloi pa vështirësi. Në Republikën Çeke, për shkak të një rruge shumë të pjerrët, Marilena u detyrua ta shtynte biçikletën për rreth tre orë. Një situatë të ngjashme e përjetoi edhe në Mal të Zi. Biçikletës iu shpua goma të paktën tri herë, ndërsa pati edhe probleme me marshin, për të cilat iu desh të kërkonte ndihmën e dyqaneve të specializuara. Në Kroaci, një stuhi e fortë e detyroi të ndërpriste udhëtimin për disa orë.

“Një stuhi shumë e frikshme shpërtheu papritmas, me rrufe që ranë pranë meje. Më duhej të ndaloja menjëherë dhe të gjeja një vend ku të qëndroja. Të nesërmen në mëngjes, ishte sikur të mos kishte ndodhur asgjë. Dielli doli dhe unë vazhdova”, ka treguar ajo.

Në një tjetër rast, navigimi e drejtoi në një rrugë që supozohej të ishte e kalueshme me biçikletë, por në realitet ishte e mbushur me gurë. Ajo u detyrua të hiqte bagazhet dhe ta mbante biçikletën për rreth dy kilometra.

Një nga momentet më të pazakonta ndodhi në Gjermani, teksa po udhëtonte përmes një pylli. Ajo pa një tabelë që paralajmëronte për rrezikun e minave jashtë shtegut dhe vazhdoi të lëvizte vetëm në rrugën e përcaktuar. Pak më vonë u përball me një derr të egër, një nënë që kishte pranë të vegjlit e saj. “Meqenëse nuk mund të dilja nga shtegu, nuk kisha shumë mundësi. Bëra mjaftueshëm zhurmë dhe ajo iku me vrap”, ka treguar Marilena. Në të njëjtën zonë kishte edhe pemë të rrëzuara, të cilat duhej t’i kalonte duke mbajtur biçikletën e ngarkuar me 40 kilogramë pajisje.

Pavarësisht vështirësive, ajo thotë se pothuajse çdo situatë e vështirë përfundonte në një mënyrë pozitive. Edhe pse udhëtoi vetëm, Marilena thotë se frika ishte pjesë e pandashme e aventurës. “Në përgjithësi jam shumë e ndrojtur. Kam frikë gjatë gjithë kohës, thjesht kam marrë vendimin për të bërë gjëra edhe nëse kam frikë”, është shprehur ajo. Në Slloveni, ku kishte rrezik për praninë e arinjve, nuk fjeti jashtë. Në vende të tjera, ku kishte vetëm kuaj apo drerë, zgjidhte të flinte në pyll. Një nga momentet më të vështira ndodhi në Hungari, kur mbërriti rreth orës 23:00 në një kamping që sipas navigatorit duhej të ishte i hapur, por kishte mbyllur përgjithmonë dy vite më parë.

Në atë moment ajo takoi rastësisht një çift që po shëtiste me qenin. I pyeti nëse dinin ndonjë vend ku mund të qëndronte dhe ata e pritën në shtëpinë e tyre. “Zakonisht, kur ndodhnin këto ngjarje dramatike, ose nuk kisha sinjal ose nuk doja të shqetësoja askënd. Shpesh i jetoja vetëm. Më pas i telefonoja familjarët kur isha gati të qeshja për atë që kishte ndodhur”, ka treguar ajo. Momentet më emocionuese erdhën kur Marilena hyri në Greqi dhe iu afrua destinacionit të saj. Teksa po kalonte pranë malit Olimp drejt Litochoros, ajo nuk mundi t’i përmbante emocionet.

“Ditën e fundit, ndërsa po ngisja biçikletën dhe kaloja mbi Olimp për të arritur në Litochoro, mund të kem qarë pesë ose gjashtë herë. Nga gëzimi, nga emocioni, nga bukuria, nga ndjesia se më në fund po arrija qëllimin tim”, ka treguar 34-vjeçarja. Në momentet e fundit të udhëtimit, ajo thotë se nuk ndiente më as dhimbje dhe as lodhje. “Ishte thjesht lumturi e pastër”, është shprehur ajo. Në Litochoro e priste babai i saj, së bashku me nënkryetarin e bashkisë. Pas 52 ditësh dhe rreth 3,500 kilometrash, aventura kishte përfunduar. Tani Marilena po përgatitet të rikthehet në Danimarkë. Këtë herë, ajo dhe biçikleta e saj do të udhëtojnë me avion. Por biçikleta nuk do të qëndrojë gjatë pa u përdorur, pasi 34-vjeçarja tashmë ka nisur të mendojë për një tjetër udhëtim, edhe më të madh.