Një studim i ri i publikuar në revistën shkencore “Neuron” hedh dritë mbi atë që shkencëtarët e quajnë “paradoksi i lodhjes mendore”, sipas “The Times”.
Sipas kërkimit, ndjenja e rraskapitjes pas një dite me përqendrim të lartë nuk është thjesht psikologjike, por lidhet me ndryshime reale kimike në tru.
Ndryshe nga lodhja fizike, e cila shoqërohet me akumulim të acidit laktik në muskuj, lodhja mendore shkaktohet nga grumbullimi i substancave të caktuara në zona specifike të trurit.
Studimi identifikon akumulimin e glutamatit në korteksin paraballor lateral (lPFC) si faktor kyç në këtë proces.
Glutamati është neurotransmetuesi kryesor nxitës në tru dhe luan rol thelbësor në përpunimin e informacionit dhe marrjen e vendimeve.
Megjithatë, gjatë periudhave të gjata me ngarkesë të lartë mendore, riciklimi i tij bëhet më i kushtueshëm nga ana metabolike, duke çuar në grumbullim që ul efikasitetin e funksioneve ekzekutive dhe rrit prirjen për të zgjedhur detyra më të lehta.
Për të matur këto ndryshime, studiuesit përdorën spektroskopinë me rezonancë magnetike gjatë një periudhe tetëorëshe pune intensive mendore.
Rezultatet treguan se pjesëmarrësit që kryenin detyra të vështira kishin nivele më të larta glutamati në lPFC krahasuar me grupin kontroll.
Sipas autorëve, ndjenja e lodhjes është një mekanizëm mbrojtës i trurit për të shmangur dëmtimin e mundshëm nga mbingopja me glutamat, i cili në nivele të larta mund të jetë toksik për qelizat nervore.
Një zbulim i rëndësishëm i studimit lidhet me rolin e aktivitetit fizik në rikuperimin e trurit.
Ushtrimet e moderuara ndihmojnë në përmirësimin e qarkullimit të gjakut dhe aktivizimin e sistemit glimfatik, duke lehtësuar pastrimin e glutamatit të tepërt dhe rikthimin e funksionit normal të korteksit paraballor.
Gjithashtu, aktiviteti fizik stimulon çlirimin e dopaminës, duke ulur perceptimin e “kostos” së përpjekjes mendore dhe duke rritur gatishmërinë për detyra të reja.
