Një shishe plastike me ujë e harruar në makinë mund të duket si diçka e parëndësishme, veçanërisht gjatë ditëve të nxehta. Por temperaturat e larta brenda një automjeti mund të ndikojnë në cilësinë e ujit dhe të krijojnë kushte të favorshme për zhvillimin e baktereve, sidomos nëse shishja është hapur.
Nxehtësia dhe plastika
Shumica e shisheve plastike njëpërdorimëshe prodhohen nga PET, material që konsiderohet i sigurt kur përdoret në kushtet e zakonshme. Problemi lidhet me ekspozimin e gjatë ndaj temperaturave të larta.
Një makinë e mbyllur në diell mund të nxehet shumë më tepër se temperatura e jashtme. Brenda saj temperaturat mund të arrijnë rreth 50–70°C ose edhe më shumë.
Në këto kushte, nxehtësia mund të favorizojë kalimin e sasive të vogla të disa substancave nga plastika në ujë.
Ndër përbërjet që mund të migrojnë në kushte të caktuara është antimoni, ndërsa ekspozimi i zgjatur ndaj temperaturave të larta mund të ndikojë edhe në shijen dhe aromën e ujit.
Shishja e hapur ka një tjetër problem
Rreziku nuk lidhet vetëm me plastikën. Pasi shishja hapet dhe përdoret, ajo mund të marrë mikroorganizma nga goja, duart dhe ambienti përreth.
Nëse më pas lihet për orë të tëra në një makinë të nxehtë, temperatura krijon kushte më të favorshme për shumimin e baktereve. Kjo bëhet veçanërisht e rëndësishme nëse shishja ripërdoret për disa ditë.
Ndryshimi i shijes ose aromës mund të jetë një tjetër shenjë se uji nuk është ruajtur në kushtet më të mira.
Si ta ruani ujin gjatë udhëtimit
Për të shmangur ekspozimin e panevojshëm ndaj nxehtësisë, shishet e ujit nuk duhet të lihen për periudha të gjata në një makinë të mbyllur dhe nën diell.
Për udhëtime, një alternativë më praktike janë shishet prej çeliku inox ose qelqi. Uji duhet të mbahet në hije dhe, kur është e mundur, në temperaturë të qëndrueshme.
Nëse një shishe plastike ka qëndruar për një kohë të gjatë në një makinë shumë të nxehtë, sidomos nëse është hapur, zgjedhja më e sigurt është të mos pihet dhe të zëvendësohet.
