Mes rrënojave dhe tendave që shtrihen deri aty ku mund të të shohë syri, ata ndezin fenerë dhe varin dekorime shumëngjyrëshe.

Për palestinezët e Gazës, Ramazani, i cili filloi sot, kjo sjell momente të ngurta gëzimi pas dy vitesh bombardimesh.

Para lindjes së diellit, për këtë Ramazan të parë që nga fillimi i armëpushimit, më 10 tetor midis Izraelit dhe Hamasit, besimtarët u mblodhën për t’u lutur në xhaminë ”Omari” në Qytetin e Gazës.

“Ne erdhëm pavarësisht pushtimit, shkatërrimit të xhamive dhe shkollave, prishjes së shtëpive tona pranë Vijës së Verdhë, ku ushtarët izraelitë kanë mbetur të stacionuar që nga armëpushimi”, tha Abu Adam, një banor i këtij qyteti të madh në pjesën veriore të territorit.

“Edhe mbrëmë, kur zona u godit, vendosëm të vinim për të adhuruar Zotin”, shton ai.

Një burim sigurie tha se zjarri i artilerisë shënjestroi qytetin lindor të Gazës dhe një kamp refugjatësh në pjesën qendrore të territorit.

Pas më shumë se katër muajsh armëpushim, bombardimet dhe sulmet ajrore vazhdojnë çdo ditë në Rripin e Gazës, ku të dyja palët akuzojnë njëra-tjetrën për shkelje të armëpushimit.

Dhe për më shumë se dy milionë banorë të Gazës, shumica e të cilëve janë zhvendosur disa herë gjatë luftës, rindërtimi është ende shumë i gjatë, ashtu si edhe heqja e rrethimit të vendosur nga Izraeli që nga fillimi i konfliktit, i shkaktuar nga sulmi i Hamasit në tokën izraelite më 7 tetor 2023.

Ndjenja të përziera

Nivin Ahmed, një palestinez 50-vjeçar që jeton në një tendë në kampin e madh të zhvendosjeve Al-Mawasi në Gazën jugore, thotë se po e pret këtë “Ramazan të parë pa luftë në tre vjet” me “ndjenja të përziera”.

“Gëzimi ynë është i zbehtë. Na mungojnë ata që janë vrarë, që janë të zhdukur, të ndaluar, apo edhe ata që janë larguar”, thotë ai.

Ndërsa tezgat e disa tregjeve janë mbushur në prag të Ramazanit, për shumë banorë të Gazës çmimet mbeten të larta dhe vaktet festive të papërballueshme.

“Tryeza e Ramazanit dikur ishte e mbushur me gatimet më të shijshme dhe mblidhte të gjithë të dashurit tanë së bashku. Tani, mezi kam mjaftueshëm për të përgatitur një pjatë kryesore dhe një pjatë anësore. Gjithçka është e shtrenjtë”, vëren Nivin Ahmed.

Të tjerë gëzohen në atmosferën festive nën tendat e tyre të ndriçuara.

“Kënga mbush rrugët, dekorimet ndriçojnë tendat. Gëzimi i fëmijëve të mi është i papërshkrueshëm”, thotë Khitam Ayada, një grua 30-vjeçare që jeton me familjen e saj në një tendë në Deir el-Balah, në Rripin qendror të Gazës.

Mirë se vini në Ramazan!

“Kur ndezëm dritat, ata nuk mund t’i hiqnin sytë prej tyre dhe nuk mund të ndalonin së qeshuri. Vajza ime më tha ‘mami, tenda jonë është bërë tenda më e bukur’”, shton gruaja e re, e zhvendosur nga Beit Lahia në veri.

“Ky vit është i ndryshëm nga të kaluarit. Këtë herë, Ramazani është një kohë gëzimi, meqë lufta ka mbaruar”, shton ajo.

Mohammed al-Madhoun, një baba 43-vjeçar që jeton në një tendë në perëndim të qytetit të Gazës, gjithashtu shpreson për një të ardhme më të mirë.

“Shpresoj që ky Ramazan të jetë i fundit që do ta kalojmë në tenda. Ndihem keq para fëmijëve të mi kur më kërkojnë të blej fenerë dhe ëndërrojnë një tavolinë të mbushur me ushqimet e tyre të preferuara. Ne përpiqemi të gjejmë gëzim pavarësisht gjithçkaje”, shton ai.

Në plazhin në Deir el-Balah, një artist palestinez 31-vjeçar, Yazeed Abu Jard, skalit një mesazh gjigant në rërë që thotë “Mirë se vini në Ramazan!”.

“Po i themi botës se jemi mirë dhe shpresojmë që ky Ramazan të mos njolloset nga lufta dhe bombardimet”, shpjegon ai.