Nga Aleksandër Cangonja
Bedrie Bebeziqi lindi më 15 maj 1902, në një familje shkodrane me tradita atdhetare dhe kulturore. Ajo ishte bija e Ibrahim Shpuzës, i cili kish shërbyer si oficer i lartë.
Më vonë, ajo u martua me profesor Izet Bebeziqin (Shkodër, 11 tetor 1905 – 22 qershor 1982), një figurë e njohur e kulturës shqiptare, i cili u dallua si arsimtar, publicist, kritik letrar, përkthyes dhe bibliotekist. Për shkak të qëndrimeve të tij kundër pushtimit italian dhe më pas ndaj regjimit komunist, ai u burgos në të dyja periudhat. Kjo lidhje bashkëshortore ndikoi pozitivisht në thellimin e mëtejshëm të formimit dhe angazhimit të Bedries në fushën e arsimit.
Bedrie Shpuza (Bebeziqi) shërbeu si mësuese për një periudhë të gjatë, nga viti 1915 deri në vitin 1956, duke dhënë një kontribut të çmuar prej plot 41 vitesh në arsim. Ajo ishte mësuese e shkollës femërore të Durrësit dhe një nga figurat pioniere të arsimit në këtë qytet. Kontributi i saj në edukimin e brezave të rinj, veçanërisht të vajzave, mbetet një gur themeli në historinë e arsimit durrsak.
Në shenjë vlerësimi për punën dhe përkushtimin e saj, sot një shkollë 9-vjeçare në Durrës mban emrin e saj, duke e përjetësuar kujtimin dhe veprën e saj në ndërgjegjen qytetare.
